Uitgelicht


Vakantie in Weesp

Ondanks de versoepeling van de corona-beperkingen, is een vakantie in het buitenland deze zomer wellicht minder vanzelfsprekend als vroeger. Het zou zomaar eens een ‘vakantie in eigen land’ en voor sommigen misschien wel een vakantie in de eigen woonplaats en regio kunnen worden. Waarmee oude tijden herleven. Buitenlandse vakanties waren vroeger alleen weggelegd voor de welgestelden. De ‘gewone man’ bleef, voorzover hij al vakantiedagen had, thuis. En daar was gelukkig ook genoeg te beleven. In deze ‘zomereditie’ van ‘Uitgelicht’ een selectie foto’s uit ons Beeldarchief van plekken waar je je zomers goed kon vermaken.

Net als tegenwoordig, speelde de Vecht een hoofdrol in het zomervermaak. Dan was het wel handig als je kon zwemmen. Dat kon je leren in het zwembad. De allereerste ‘Bad- en Zweminrichting’ werd rond 1900 aan de Muiderbinnenweg (tegenwoordig Stationsweg) gebouwd en bestond uit een lang houten gebouw dat het water instak. Op deze foto in 1917 genomen foto is het ‘vrouwenuurtje’ in het zwembad want gemengd zwemmen was nog niet aan de orde. Het zwembad sloot vlak voor de Tweede Wereldoorlog de deuren vanwege de komst van een nieuw bad aan de Utrechtseweg.

Ook bij dit tweede zwembad van Weesp zwom je gewoon in Vechtwater. Dit eveneens in houtbouw uitgevoerde zwembad aan de Utrechtseweg werd in 1937 in gebruik genomen. Heel veel Weespers hebben hier hun eerste zwemlessen genoten. Daarna kwamen ze er graag terug om te zwemmen, waarbij badmeester De Bruijn alles goed in de gaten hield. Vanwege de slechte kwaliteit van het Vechtwater sloot het zwembad in de jaren zestig de deuren. Nu is het gebouw - een Rijksmonument - in gebruik bij de Weesper Roeivereniging.

Volop waterplezier in het buitenbad van zwembad Blijwater aan de Basisweg. Dit derde zwembad van Weesp opende zijn deuren in de jaren zeventig. Het geliefde buitenbad met zijn drukbezochte ‘ligweide’ werd eind jaren tachtig gesloten en volgestort met puin dat vrijkwam bij de sloop van de Paul Krugerstraat. Op dat gedeelte van het zwembadterrein vestigde zich tuindersvereniging Van Houten. Het definitieve einde van dit gemeentelijke zwembad kwam op 24 augustus 2002 toen tijdens een enorme hoosbui het dak instortte. Het verouderde zwembad werd als verloren beschouwd en gesloopt. Twee jaar later verrees aan de Basisweg het particuliere Victoriabad inclusief Spa Welness.

Watersportplezier op de Vecht in de tijd dat de jachten nog niet overdreven groot en protserig waren. Het is 1956. We zien de jachthaven van watersportvereniging ‘De Vecht’ met links de kerktoren van de in 1968 door brand verwoeste Gereformeerde Kerk.

Spektakel op de Vecht tijdens de door de ‘wsv De Vecht’ georganiseerde speedboatraces. In de haven gepavoiseerde jachten. Veel publieke belangstelling is er niet; de wallen met daarachter de huizen aan de Ossenmarkt staan niet vol mensen. De foto is eind jaren vijftig genomen.

Hard varen is leuk, maar rustig zeilen wel zo aangenaam. Een eenzame zeiler op de Vecht met op de achtergrond molen De Vriendschap met aan de wal een Weesper beurtschip. De foto dateert van voor de oorlog.

In de tijd dat er nog niet massaal werd gefietst met racefietsen, er hardgelopen werd in speciale pakken en sportcomplex de Vechtoever niet bestond, mochten Weespers vooral zondags graag een wandelingetje maken naar de ’s-Gravelandseweg. Op de foto, die rond 1900 werd genomen, zien we de oude Lange Vechtbrug met daarachter de groene Ossenmarkt.

Van de Vecht naar de Kom. De Weesper fotograaf Van Overeem legde daar op een mooie zomeravond in 1910 dit mooie ‘hengelsporttableau’ vast. Tegenwoordig liggen er zomers jachten in de Kom en kun je er op de vele terassen zitten die er zijn gekomen. Nu op gepaste afstand, dat dan weer wel…


Over terassen gesproken, het mooiste terras van Weesp was ongetwijfeld dat van ‘Hotel De Roskam’ aan het Buitenveer. Vermoedelijk rond 1700 gebouwd als paardenwisselplaats en herberg, vervulde het pand vanaf 1900 een bredere publieke functie. In de grote zalen waren muziekuitvoeringen, filmvoorstellingen, toneeluitvoeringen, feesten en partijen. Buiten op het terras was het goed toeven onder de bomen. Na de opening van de ‘City of Wesopa’ in 1948 raakte ‘De Roskam’ in de versukkeling. Uiteindelijk zou het complex in 1964 worden afgebroken om plaats te maken voor de Irenelaan, waarmee Weesp een markant gebouw verloor. De naam leeft nu nog voort in de Roskamstraat, de Roskambrug en Sociëteit De Roskam.

Een ‘terrasje pikken’ kon ook bij de schuin daar tegenover aan het Buitenveer gelegen hotel-lunchroom ‘De Poort van Weesp’. Een bekende uitspanning waar menig fietser op doortocht op het terras een verfrissing nam. Voor de Tweede Wereldoorlog logeerden er op kosten van de Magneet-fabriek geregeld bekende wielrenners voor wie de Weesper fietsenfabriek fietsen op maat maakte.

Voor veel Weespers ook een plek van samenkomst was ’t Loosje aan de Herengracht in Weesp. Begonnen als stalhouderij werd het een café-restaurant met een zaal voor grote feesten waar veel gedanst werd. In de jaren zeventig kreeg deze lokaliteit bekendheid als Dansschool Dekkers waar veel Weespers hun eerste danspasjes gezet hebben. Nu is er in het nog bestaande gedeelte van het pand een winkel gevestigd.

Vanaf de Herengracht gaan we sluis over de Hoogstraat op. Daar stond aan de andere kant van de sluis de tussen 1391 en 1394 gebouwde Muiderpoort, zo’n beetje tegenover het huidige café ‘Toeters & Bellen’. De poort werd in 1839 gesloopt. Ook dit was een geliefde plek om te spelen en elkaar te ontmoeten, zoals te zien is op dit uit 1777 daterende schilderij van Isaac Ouwater.

Op de Hoogstraat aangekomen was aan het begin van de Slijkstraat een melksalon op de plek waar nu ‘Café Vechtzicht’ is gevestigd. Even op het terras uitrusten en van de Vecht genieten met een koel glas melk of een ijsje was puur genieten.

Wie na het glaasje melk behoefte had aan iets sterkers, hoefde alleen maar even de Slijkstraat in te lopen om aan te leggen bij slijterij-tapperij ‘De Drie Fleschjes’ (links op de foto). In het bovenlicht boven de deur zijn nog steeds in glas-in-lood drie flesjes te zien. Direct naast deze lokaliteit zat een ‘haarsnijderij’ waar de heren zich ook konden laten scheren. Kwam je enigszins beneveld te laat thuis, dan kon je altijd nog zeggen dat je op weg was geweest naar de kapper maar helaas een deur eerder was gesneuveld…

Sportief vermaak was er vroeger ook genoeg in Weesp. Hield je niet van voetbal of andere sporten, dan was wandelen met de wandelclub een geliefd en gezond tijdverdrijf. Welke Weesper wandelclub hier is gefotografeerd en waar ze lopen is ons helaas niet bekend. Met de club, maar ook alleen of met familie en vrienden werd er sowieso veel gewandeld. Een ‘rondje’ Muiden, Muiderberg of Nigtevecht of het Gein was heel normaal.

Naar Nigtevecht wandelen betekende dat je in de jaren dertig even kon uitrusten op het terras aan de Vecht van ‘Hotel de Haan’. Er werd, zo laat deze aquarel zien, ‘Amsel’-bier geschonken… Het hotel werd al in 1759 beschreven als een ‘uitstekend logement, één van de beste van de Vechtstreek’, waar je eigen gevangen en heerlijk klaargemaakte baars kon eten of pannekoeken met een salade. Na de oorlog vestigde zich in het pand en de naastgelegen wasserij (met schoorsteen) de schuimrubberfabriek Rubatex die in 1958 volledig door brand werd verwoest. Tegenwoordig is er het Adri Amesz-park waar je met een pontje de Vecht kunt oversteken.

Wandelen naar Muiden was ook een geliefde bezigheid. Op de Herengracht lopend de schepen bewonderen die in de haven lagen met als pronkstuk de tegenover het Muiderslot afgemeerde ‘Piet Hein’, het koninklijke jacht. Het Muiderslot kon al wel met een bezoekje worden vereerd maar was lang niet altijd open. Als ‘Amsterdam Castle’ is het kasteel nu één van de drukste toeristische attracties onder de rook van Amsterdam.

Verder lopen naar Muiderberg behoorde tot de mogelijkheden, maar je kon in Muiden ook de ‘Gooische Moordenaar’ oftewel de stoomtram nemen naar Muiderberg. De Gooische Stoomtram onderhield een route vanaf Amsterdam Weesperpoortstation tot Hilversum waarbij alle belangrijke plaatsen in het Gooi werden aangedaan. De bijnaam ‘moordenaar’ kreeg hij omdat de over de openbare weg rijdende tram aan zeker 117, vaak niet oplettende mensen het leven heeft gekost. De tram stopte in 1947 na 67 jaar met het vervoer van mensen.

De tram had een zijlijn naar Muiderberg met een kopstation bij hotel-restaurant ‘Het Rechthuis’ aan het begin van het dorp. Van daar was het maar kort doorlopen naar het strand van Muiderberg dat zeer geliefd was bij Amsterdammers. Het strandvermaak was nog zeer simpel. Wel had Muiderberg een weliswaar klein uitgevallen echte pier waarmee je op boten kon stappen die op de toen nog Zuiderzee voeren.

Teruggekeerd in Weesp was het natuurlijk ook leuk om familie, vrienden of kennissen met een ansichtkaart uit te nodigen een ‘dagje Weesp’ te doen. Op deze kaart van Drukkerij De Weille enkele van de attracties van Weesp: Villa Casparus, de Laurentiuskerk, de nog niet met plastic bootjes ontsierde Voorgracht, molen De Vriendschap en het Stadhuis met de beweegbare Pleinbrug.
We wensen u een prettige zomer!



__________________________________________________________________________________________________________


Secretariaat: Ellen Pouwels, Roskamstraat 9, 1381 AL Weesp, tel: 0294 - 413968, email: secretaris@hkweesp.nl